A Lanzada niño de serpes

A Lanzada ese niño de serpes

Pasan os anos e a cousa cada vez vai a peor, conflictos entre surfistas, malos rollos, e un ambiente que parece máis digno dunha rúa estreita do bronx nos oitenta.

Don Dinero

Xa fai uns anos, nunha típica conversa de bar " unha masturbación psicolóxica reparadora mundial", debatíamos como se do senado grego se tratase sobre a inxerencia dos cartos nos deportes, canto se pode transformar un deporte cando se inxectan cartos como se heroína se tratase?
Moito, demasiado,  ata parecer un llonqui malnutrido e desdentado, iso sí cun bañador de 49 €.

Podría encher esto de milleriros de letras inconexas falando da industralización do surf, ou de como a industria mercantil atrapa iconos que son a súa antítese para facelos propios (a típica fotografía do Che plasmada en miles de camisolas de a 30€ a unidade), a fogotización mercantil.

Nun nivel máis local ,nesa  acumulación de sedimentos areosos entre a península de Ogrove e Sanxenxo, máis coñecida como a niño de serpes da lanzada ,hai dende fai uns cuantos anos, en termos relativos ao surf  un nivel de dexeneración que chega a cotas insospeitadas.
 Uns achacan tal circustancia ao individualismo do propio deporte, outros o exceso de tonteria convinada letalmente co salitre, e outros ao exceso de tempo libre dos denominados "mantidos". O que está claro que a cousa está pasando de castaño a escuro, eu humildemente encontro unha explicación máis sixela non quere decir que correcta:
Ata agora calquera podía merca unhas taboas, metelas na súa furgo , imprimir na casa uns folletos e facer un pequeno "negocio", máis que un negocio unha forma de sacar catro perras para fundir en birras, outros viron ahí un negocio de verdade, pasaron de 4 taboas a 20, a imprimir os folletos en copisterias e a encher os sinais de tráfico de pegatínas (a DGT está moi contenta). O que era un negocio ou un gana perras , convirtese case nunha moda, todo o mundo quería ter unha escola de surf. Comezaron a chover as ofertas (tomome unha lixeira licencia dramática) : "clases super baratas con neopreno de regalo" " con cada clase te regalamos un masaje de pies" " con cada 4 clases te regalamos una caja de sardiñas que este año mojan el pan de carajo" , e todo esto claro co boom da moda dos longskate ,das gafas rayban, dos todoterrenos de ciudad de papá, e de todo aquelo que se lle ocurra o publicista aburrido. Comezou a formarse unha bola no cumio da montaña, que sinceramente poucos pensaban que se matería para sempre alí estática , os restantes pouco fixeron para protexerse.

Dentro da atmosfera saturada e inflamáble apareceu un persoaxe que cambiaría todo da noite para a mañan: O CHIRINGUITERO.
 Este home e tendo a súa parte de razón e cunhas pingas de envexa no caragillo, preguntóuse, máis ben reflexiou debaixo do extrator de fumes da súa cociña:
"Estes carallos están sacando """un direnal"""" mentras eu teño que pagar empregados, seguridade social , autónomos e tantas sangrías fiscais que me fai siño mariano? E mentras estes """non pagan nada"""", nin autónomos nin seguridade social e ainda por riba están cambiandose e berrando na miña terraza!! Non se fale máis, hoxe mismo chamo o Concello a Garda Civil a Aquaman e a Cristo bendito".

O show comenza e non  vai parar.

Concello 1 : Non quero surfistas que os turístas (que son os que deixan cartos) quéixanse, asique manolo dille os rapaces que están na praia que poñan uns carteis que a zona de surf e do concello 2.
Comcello 2: Surfistas sí pero hai que poñerlle límites , pero claro so temos 200 metros de praia...mmmm 50 metros para surfistas e 150 para bañistas, manolo dille os rapaces da praia que poñan unhas bandeiras.
Resultado : Unha masificación en 50 metros que resulta un desastre, unha chea de escolas, varios chiringuitos con ganas de despachar aos surfistas, un puñado de turístas presentando queixas nos concellos 1 e 2, comezan as sudocacións consistoriais, comezan as lóxicas administrativas:  "Eso é un negocio como outro calquera, asique como tan hai que lexislalo , e como está moi de moda esos dos decretos lei ,ordenanzas e pantomimas, vamos dar concesións".
 A lóxica administrativa e  empresarial impúxose , os das catro perras fora de xogo e comenza o momento  da competencia despiadada e de aferrarse ao gran chollo de ter unha concesión.

O Chiringuitero xa contento ,con que paguen impostos como el, xa non funca tanto.
Os Concellos dan por finalizada a polémica.
Os surfistas que nunca estuberon unidos para nada , tampouco o está agora, o show continúa, esperase un verán movidiño. Escolas con concesión , escolas sin concesión , surfistas que queren ir a surfear.

Como pode ser que nunha praia tan grande se xeneren tantos problemas, cal é a razón, o deporte , o indivualismo de cada surfista que quere ter a súa monodosis de salitre, das persoas? 
Creo que é das persoas, que esperas de xente que berra por unha ola como se a súa vida dependera delo, que esperas dunhas persosas que non teñen máis puntos de miras que a súa tabla, a súa ola a súa praia o seu ego. Como se chega a estas situacións? Creo que nin na Conquista do Pan Kropotkin da coa resposta. 
Ese espíritu do surf, que tanto circulaba no imaxinario popular, de surfísta melenudo, furgoneta, aventura e respeto, non existe. Foi fagotizado, agora o surfista vai nun moderno 4x4 coas lunas tintadas, leba unha gorra de rapeiro , uns cascos hipertrofiados e mira con desprecio a todo individuo ente ou mineral que esté por deibaixo do seu hombro. Non nos enganemos nin fagamos sangre, nin nos extrañemos de situacións como a da lanzada, o surf non é o mismo que fai 20 anos , nin fai 5. Todo evoluciona, néste caso e para o meu gusto para peor. O surf hoxe máis que nunca é unha loita de egos e carteiras cheas.

E para rematar, vou pegar un exemplo que podedes ver completo na blog de Niegà:


Este video é o claro exemplo do surf de hoxe en día, mellor descrito non pode estar. Quero que pensar ( e sei que existe) que queda algún reducto no que ainda se pode surfear con tranquilidade e bo rollísmo.

Australopitecus surferenses

A onda da discordia, foto extraida da web surfgz

O surf como tal, como deporte é unha maravilla, unha vez dentro, se non saes do núcleo dos teus amigos e da zona de sempre, non hai fallo, fora de ahí, tes que ir cheirando as mexadas territoriais dos machos Alfa.
Un exemplo se ti foses na túa bicileta pola rúa e te parase un peatón e che dixera "Perdoa pero esta rúa é miña", eu polo menos morrería de risa, a non ser que estubera no Bronx neo yorkino alá polos anos oitenta.

Como se dun señor feudal de esos que ainda perviven, o señor Axi Muniain (para os que non estedes ao tanto, un surfeiro de ondas XL natural de Euskadi) reclama agresivamente (baixo o meu punto de vista) unha onda galega, esto ten que chegar de sobra para descojonarse vivo.

Miles de exemplos de gremlins como este asolagan as nosas queridas praias, dende Baiona ata Ribadeo, xentiñas de pequenos cerebros que ainda sendo da zona (cousa que non é un pretexto) reclaman para si ondas, actuan como se da garda costeira se tratasen, en definitiva eso que chaman as revistas Localismo.


Este é o enlace desactivaron as opcións de inserción : http://www.youtube.com/watch?v=98u90BBP89s&feature=youtu.be


A miña reflexión de este video é a seguinte:

O que di unha parte (Muniain) é que eles fixeron un traballo de búsqueda durante moito tempo, e que a outra parte chegou así sin máis ao mismo sitio con menos traballo (presuntamente aproveitnadose do traballo que eles fixeran), e que estes últimos teñen que pedirlle permiso aos primeiros para facer o mismo que queren facer eles, surfear, sacar fotos e lucrarse con elas.

Esto é unha cuestión moi sinxela, esto é unha cuestión de cartos.
O que se desprende do video eses "verdadeiros locales"(vascos) querían dar un bombazo mediático e vírono amenazado coa chegada das persoas que están sendo increpadas no video(franceses e galegos).
Como se dunha liorta de patentes -solo faltan os letrados traxeados ao lado- desprendense unha e outra vez das palabras de estos magnates que o problema é quen se lucra antes cunha onda (viva o absurdo).

Dende fai tempo creo que este deporte como tal tocou fondo, non sei si pola globalización do mesmo, ou que sempre copiamos as partes negativas, pero esto roza xa o triste cachondeo e a vergoña axeña.

"Cúal es el problema?" " El problema es que estamos aquí muy tranquilitos y no queremos que venga 500 franceses ni 500 gente de por ahí de tomar por culo a tocar los cojones aquí". Grandes palabras SI SEÑOR.

Se fose outro deporte (dos que falo as veces aquí tamén) como pode ser o boulder o alpinísmo, as carreiras de montaña... Gustaríame que pasase a verdade, para que estes viran o absurdo que é esta situación,
Exemplos: que unha persoana atopara unha pedra e que a reclamase para si, ou que unha persona atopase unha montaña e a reclamase para si, que unha persoa atopase un camiño e o reclamase para si, simplemente polo feito de sacar unha foto e despois vendela...

O que se ve aquí é que esto aparte de ser un problema mercantil, é un problema de egos.

Esto non é un problema de catro australopitecus mirándose as pichiñas e comparando tamaños, o problema aquí é que se afirma con rotundidade aplastane "YO SOY EL DUEÑO DE ESTA OLA", parece esa afirmación tan absurda como se alguen dixera "non respires aquí que este aire é meu", pero en que mundo vivimos¿? Hai que ter en conta que o video de marras está feito polo equipo de Muniain, recortado e posto a conveniencia de eles mesmos, e ainda así quedan como o cú.


Se queda alguén que idolatra a calquera de estos señores, por favor facedeme un grandísimo favor, apagade o ordenador deixade un momento as tablas e lede un bo libro.

Se este home veu amenazado o seu traballo, como di el de moito tempo, terá que tomar unhas medidas ou unhas decións, pero que nada teñen que ver coma posesión material dunha onda, se esto é unha competición de a ver quen consegue surfear unha onda aparentemente descoñecida e se che adiantan é unha posibilidade a ter en conta, xa que non solo un mariñeiro coñece o mar.
Se os medios que usaron para chegar ao mesmo punto ao que chegou o señor Muniain , e baixo o seu criterio, foi fraudulento terao que demostrar máis ala que decindo "esta ola es mia, te doy 200 euros y te largas de aquí" QUE TRISTE E PATÉTICO, espero que esto fora froito dun momento de locura transitoria e que este señor non sexa tan simplista. Que se cale que siga facendo o seu traballo, e si é de verdade que atopou esa onda e é o primeiro que o arguemente con datos e non con palabreria propia dun rapaz de 15 anos.

Vai ser eso que se escoita nos máis sombríos ateneos O SENTIDO COMÚN MORREU.


Por certo a voz do pescador ese do final soname moito, en que lío te meteron.



Minuto 18:24,a dichosa onda


Video sacado da web surfgz


Fontes:
++ http://www.surfgz.com/surfing/sesions-de-surf/2139-axi-muniain-qmis-olasq.html
++ http://www.surfgz.com/surfing/surfeiros/2129-axi-muniain-menos-lerias.html


Artigo de Bruno Novoa : http://www.fotoglz.com/blog/9.php
Artigo de Muniain: http://www.aximuniain.com/