Puntos de vista (trail running)

Agora en Galicia , xa temos un número considerable de carreiras de montaña.
A federación parece que espertou do seu letargo, e xa hai un bo circuíto, supoño que será debido ao impacto que supuxo o ano pasado a aparición da empresa-asociación de clubes (non o teño moi claro) chamada Galicia Máxica Trail Aventure, para os máis vagos GMTA. Gracias a esta iniciativa que se implantou moi ben e que está fancendo un gran esforzo o mundo do trail está despegando na terra de Breogán.

Moito corredor vetrano de montaña está molesto en parte por éste repunte, porque é evidente de cando algo se pon de monda ou está en auxa -mellor dito- as cousas tendense a distorsionar.

Aquí entran os puntos de vista, como en todo na vida cada un ten o seu.

Dende que o mundillo do Trail Running está en auxe en Galicia, moitos son os que aparcaron as zapatillas de asfalto e colleron as de montaña, pero o que non aparcaron foi o punto e vista das carreiras.
Lin unha frase no foro máis famoso que "son galgos de asfalto metidos a montaña", creo que queda perfectamente dito pero eu vouno aclarar un pouquiño máis.
Eses "galgos de asfalto" seguen coas vellas costumes, ese afán competitivo insano, esas miradas obsesionadas nos datos proporcionados polos dispositivos de muñeca.
Foi especialamente no trail do galiñeiro que debido a unha "páxara", retrasinme moito e puden vivir nas miñas propias carnes esa "mala visión" das carreiras de montaña, por parte de eses cánidos de asflato.
A súa obsesión era enfermiza, rozaba o irracional, cando ainda levamos tan só uns 10 kilómetos eles estaba maldecindo a todos os deuses do firmamento pola dureza do terreo e a mala media de tempo que levaban con respecto as carreiras que eles soían facer en asfalto.
Que mal punto de vista rapaz.

Para min o trail running é máis "morrer correndo, que correr a morrer" (parafraseando a ser13gio).

Non sei en que páxina foi, nunha destas de tirada nacional, que facía unha pregunta moi complexa que creo que ven a resumir todo isto.

Ti que eres , máis corredor ou máis montañeiro?

Se o referente para facer dita distinción son as carreiras de asfalto puramente ditas, eu sen dúbida son máis montañeiro que corredor.
A min gústame a competición, gústame, sobre todo superarme a min mesmo, tamén me gusta ser compañeiro. Sempre que adianto a alguen anímolle a que me siga que me aguante o ritmo e intento axudarlle.
A miña pouca experiencia no asfalto faime sacar unha conclusión, se te caes o pelotón pasarache por riba, como se fosen formigas africanas dirixindose a batalla., marabunta!!
Cousas que teñen os resvalons é que aprendes moito.
Na miña primeira carreira levaba un calzado un tanto desgastado cousa que propiciou un resvalón de campeonato, despois de tropezar cunha raíz, cando estaba vendo como o chan se acercaba a miña cara, unha man agarroume dun brazo e detubo a miña caíd ano último moneto. "Estas ben? Sí gracias! Pos veña tira diante que vas moi ben". Esto foi na miña primeira carreira de montaña. Dende aquel día quedein enganchado a este deporte, e non precisamente polo resultado en si, se non por todo o que aprendin durante a proba, a capacidade se superación e o compañerísmo.

Esta é a miña visión do trail running :

Miquel Capó, el corredor que no quiso ganar la Isostar Desert Marathon

El nombre de Miguel Capó pasará a la historia del Isostar Desert Marathon como el del corredor mallorquín que renunció a la victoria en un gesto de agradecimiento

Lifestyle, freedom.

A Desert Life from Austin Siadak on Vimeo.

Meadows Life from Austin Siadak on Vimeo.

Living the Dream (Camp4Collective)

My Day "Living the Dream" from Camp 4 Collective on Vimeo.

"My quintessential day here in Boulder Colorado.

For most of the last 6 years I've been a traveling vagabond following my passion for rock climbing. This existence involved sleeping outside in wild places, hitching rides, having very little belongings, a drained bank account and some gourmet dumpster diving for food. I climbed everyday and lived my dream.

These days I'm a domesticated man. By most people's standards I'm still living in the ghetto with my 1988 beater car and trailer-like house. Each day I find time to escape to the nearby rock spires and bag a summit. Making this creative short I realized that I still live my dream everyday...! "

Living The Dream 2 from Camp 4 Collective on Vimeo.

"A standard day in the life of the recovery from a few broken vertebrae and a skull fracture. Even though I'm not technically cleared for psychical therapy yet, the time has finally come for some soul therapy."

Soul Surf

Como en todo non hai dúas persoas iguais.
No surf non só hai xente despreciable e egos polas nubes, aínda quedan Soul Surfers.
Que disfrutedes de Kepa Acero:

Kepa Acero from Patagonia Chile on Vimeo.

Aquí a súa web : KEPA

2011 tick tack 2012 stard

George Gurdjieff

1. Fija tu atención en ti mismo, sé consciente en cada instante de lo que piensas, sientes, deseas y haces.
2. Termina siempre lo que comenzaste.
3. Haz lo que estás haciendo lo mejor posible.
4. No te encadenes a nada que a la larga te destruya.
5. Desarrolla tu generosidad sin testigos.
6. Trata a cada persona como si fuera un pariente cercano.
7. Ordena lo que has desordenado.
8. Aprende a recibir, agradece cada don.
9. Cesa de autodefinirte.
10. No mientas ni robes, si lo haces te mientes y te robas a ti mismo.
11. Ayuda a tu prójimo sin hacerlo dependiente.
12. No desees ser imitado.
13. Haz planes de trabajo y cumplelos.
14. No ocupes demasiado espacio.
15. No hagas ruidos ni gestos innecesarios.
16. Si no la tienes, imita la fe.
17. No te dejes impresionar por personalidades fuertes.
18. No te apropies de nada ni de nadie.
19. Reparte equitativamente.
20. No seduzcas.
21. Come y duerme lo estrictamente necesario.
22. No hables de tus problemas personales.
23. No emitas juicios ni cri­ticas cuando desconozcas la mayor parte de los hechos.
24. No establezcas amistades inútiles.
25. No sigas modas.
26. No te vendas.
27. Respeta los contratos que has firmado.
28. Sé puntual.
29. No envidies los bienes o los éxitos del prójimo.
30. Habla sólo lo necesario.
31. No pienses en los beneficios que te va a procurar tu obra.
32. Nunca amenaces.
33. Realiza tus promesas.
34. En una discusión ponte en el lugar del otro.
35. Admite que alguien te supere.
36. No elimines, sino transforma.
37. Vence tus miedos, cada uno de ellos es un deseo que se camufla.
38. Ayuda al otro a ayudarse a si­ mismo.
39. Vence tus antipatí­as y acercate a las personas que deseas rechazar.
40. No actues por reacción a lo que digan bueno o malo de ti.
41. Transforma tu orgullo en dignidad.
42. Transforma tu cólera en creatividad.
43. Transforma tu avaricia en respeto por la belleza.
44. Transforma tu envidia en admiración por los valores del otro.
45. Transforma tu odio en caridad.
46. No te alabes ni te insultes.
47. Trata lo que no te pertenece como si te perteneciera.
48. No te quejes.
49. Desarrolla tu imaginación.
50. No des órdenes sólo por el placer de ser obedecido.
51. Paga los servicios que te dan.
52. No hagas propaganda de tus obras o ideas.
53. No trates de despertar en los otros emociones hacia ti como piedad, admiración, simpatí­a, complicidad.
54. No trates de distinguirte por tu apariencia.
55. Nunca contradigas, sólo calla.
56. No contraigas deudas, adquiere y paga en seguida.
57. Si ofendes a alguien, pi­dele perdón.
58. Si lo has ofendido públicamente, excusate en público.
59. Si te das cuenta de que has dicho algo erróneo, no insistas por orgullo en ese error y desiste de inmediato de tus propósitos.
60. No defiendas tus ideas antiguas sólo por el hecho de que fuiste tú quien las enunció.
61. No conserves objetos inútiles.
62. No te adornes con ideas ajenas.
63. No te fotografíes junto a personajes famosos.
64. No rindas cuentas a nadie, sé tu propio juez.
65. Nunca te definas por lo que posees.
66. Nunca hables de ti sin concederte la posibilidad de cambiar.
67. Acepta que nada es tuyo.
68. Cuando te pregunten tu opinión sobre algo o alguien, di sólo sus cualidades.
69. Cuando te enfermes, en lugar de odiar ese mal considéralo tu maestro.
70. No mires con disimulo, mira fijamente.
71. No olvides a tus muertos, pero dales un sitio limitado que les impida invadir toda tu vida.
72. En el lugar en que habites consagra siempre un sitio a lo sagrado.
73. Cuando realices un servicio no resaltes tus esfuerzos.
74. Si decides trabajar para los otros, hazlo con placer.
75. Si dudas entre hacer y no hacer, arriésgate y haz.
76. No trates de ser todo para tu pareja; admite que busque en otros lo que tú no puedes darle.
77. Cuando alguien tenga su público, no acudas para contradecirlo y robarle la audiencia.
78. Vive de un dinero ganado por ti mismo.
79. No te jactes de aventuras amorosas.
80. No te vanaglories de tus debilidades.
81. Nunca visites a alguien sólo por llenar tu tiempo.
82. Obtén para repartir.
83. Si estás meditando y llega un diablo, pon ese diablo a meditar




Cuanto más piensan que despiertan, más se hunden en el sueño de sus propias divagaciones.

>>>>>>>>2012 >>>>>>> caracol caracol

Rescate na Sima AN -51 (Pirineos Navarros)

Este rescate foi efectuado no 2008.



Un expectacular rescate a 648 metros de profundidade vertical e a 4,5 kilometros da entrada da cova, requireu da coordinación dos equipos españoles de rescate formados polo GREIM (Garda Civil) xuntamente con Gendarmes Franceses, Bombeiros Franceses e Espeleosocorristas Franceses.
3 días tardaron en sacar a víctima belga , interviron un total de 142 personas.

Aquí RECORTE DE PRENSA
Aquí RELATO DUN ESPELEOSOCORRISTA


Video realizado polo GREIM




Todo cun final feliz

Australopitecus surferenses

A onda da discordia, foto extraida da web surfgz

O surf como tal, como deporte é unha maravilla, unha vez dentro, se non saes do núcleo dos teus amigos e da zona de sempre, non hai fallo, fora de ahí, tes que ir cheirando as mexadas territoriais dos machos Alfa.
Un exemplo se ti foses na túa bicileta pola rúa e te parase un peatón e che dixera "Perdoa pero esta rúa é miña", eu polo menos morrería de risa, a non ser que estubera no Bronx neo yorkino alá polos anos oitenta.

Como se dun señor feudal de esos que ainda perviven, o señor Axi Muniain (para os que non estedes ao tanto, un surfeiro de ondas XL natural de Euskadi) reclama agresivamente (baixo o meu punto de vista) unha onda galega, esto ten que chegar de sobra para descojonarse vivo.

Miles de exemplos de gremlins como este asolagan as nosas queridas praias, dende Baiona ata Ribadeo, xentiñas de pequenos cerebros que ainda sendo da zona (cousa que non é un pretexto) reclaman para si ondas, actuan como se da garda costeira se tratasen, en definitiva eso que chaman as revistas Localismo.


Este é o enlace desactivaron as opcións de inserción : http://www.youtube.com/watch?v=98u90BBP89s&feature=youtu.be


A miña reflexión de este video é a seguinte:

O que di unha parte (Muniain) é que eles fixeron un traballo de búsqueda durante moito tempo, e que a outra parte chegou así sin máis ao mismo sitio con menos traballo (presuntamente aproveitnadose do traballo que eles fixeran), e que estes últimos teñen que pedirlle permiso aos primeiros para facer o mismo que queren facer eles, surfear, sacar fotos e lucrarse con elas.

Esto é unha cuestión moi sinxela, esto é unha cuestión de cartos.
O que se desprende do video eses "verdadeiros locales"(vascos) querían dar un bombazo mediático e vírono amenazado coa chegada das persoas que están sendo increpadas no video(franceses e galegos).
Como se dunha liorta de patentes -solo faltan os letrados traxeados ao lado- desprendense unha e outra vez das palabras de estos magnates que o problema é quen se lucra antes cunha onda (viva o absurdo).

Dende fai tempo creo que este deporte como tal tocou fondo, non sei si pola globalización do mesmo, ou que sempre copiamos as partes negativas, pero esto roza xa o triste cachondeo e a vergoña axeña.

"Cúal es el problema?" " El problema es que estamos aquí muy tranquilitos y no queremos que venga 500 franceses ni 500 gente de por ahí de tomar por culo a tocar los cojones aquí". Grandes palabras SI SEÑOR.

Se fose outro deporte (dos que falo as veces aquí tamén) como pode ser o boulder o alpinísmo, as carreiras de montaña... Gustaríame que pasase a verdade, para que estes viran o absurdo que é esta situación,
Exemplos: que unha persoana atopara unha pedra e que a reclamase para si, ou que unha persona atopase unha montaña e a reclamase para si, que unha persoa atopase un camiño e o reclamase para si, simplemente polo feito de sacar unha foto e despois vendela...

O que se ve aquí é que esto aparte de ser un problema mercantil, é un problema de egos.

Esto non é un problema de catro australopitecus mirándose as pichiñas e comparando tamaños, o problema aquí é que se afirma con rotundidade aplastane "YO SOY EL DUEÑO DE ESTA OLA", parece esa afirmación tan absurda como se alguen dixera "non respires aquí que este aire é meu", pero en que mundo vivimos¿? Hai que ter en conta que o video de marras está feito polo equipo de Muniain, recortado e posto a conveniencia de eles mesmos, e ainda así quedan como o cú.


Se queda alguén que idolatra a calquera de estos señores, por favor facedeme un grandísimo favor, apagade o ordenador deixade un momento as tablas e lede un bo libro.

Se este home veu amenazado o seu traballo, como di el de moito tempo, terá que tomar unhas medidas ou unhas decións, pero que nada teñen que ver coma posesión material dunha onda, se esto é unha competición de a ver quen consegue surfear unha onda aparentemente descoñecida e se che adiantan é unha posibilidade a ter en conta, xa que non solo un mariñeiro coñece o mar.
Se os medios que usaron para chegar ao mesmo punto ao que chegou o señor Muniain , e baixo o seu criterio, foi fraudulento terao que demostrar máis ala que decindo "esta ola es mia, te doy 200 euros y te largas de aquí" QUE TRISTE E PATÉTICO, espero que esto fora froito dun momento de locura transitoria e que este señor non sexa tan simplista. Que se cale que siga facendo o seu traballo, e si é de verdade que atopou esa onda e é o primeiro que o arguemente con datos e non con palabreria propia dun rapaz de 15 anos.

Vai ser eso que se escoita nos máis sombríos ateneos O SENTIDO COMÚN MORREU.


Por certo a voz do pescador ese do final soname moito, en que lío te meteron.



Minuto 18:24,a dichosa onda


Video sacado da web surfgz


Fontes:
++ http://www.surfgz.com/surfing/sesions-de-surf/2139-axi-muniain-qmis-olasq.html
++ http://www.surfgz.com/surfing/surfeiros/2129-axi-muniain-menos-lerias.html


Artigo de Bruno Novoa : http://www.fotoglz.com/blog/9.php
Artigo de Muniain: http://www.aximuniain.com/