"Mi testigo es el cielo vacío"

miércoles, 22 de febrero de 2012

Surrealísmo Vanguardísta de Don Est.

"Esta es la historia de una sociedad que se hunde y que mientras se va hundiendo no para de decirse, hasta ahora todo va bien, hasta ahora todo va bien, hasta ahora todo va bien, pero lo importante no es la caída sino el aterrizaje."


Hoxe en día trafícase con todo, con persoas, con ideas, e sobre todo con medo.

Pasan as horas, os días e as semanas, e solo se escoitan os murmullos, os zumbidos que emiten as pedras ao caer dunha altura considerable, sin tocar con nada, simplemente no vacío.

Ese mismo murmullo deixa comida en caixas de madeira na parte traseira do supermercado da esquina, o mesmo murmullo que se levanta cada mañan na búsqueda dun motivo para non sumarse a caída da pedra.

Cada cal fai todo o que pode por non escoitar o murmullo, un suben o volumen da música, outros simplemente tocan as trompetas, as tropetas de xericó.

Nos recunchos máis sórdidos e nos ateneos máis cheos de teas de araña pódese oír que o murmullo chegou para quedarse.
A xente permanece en tensión, a mesma tensión que poducen as películas de suspense, cando o malo entra na habitación cun coitelo na man e a protagonísta non se decata ata o último moneto.

A tensión que collen os corpos fan que as súas columnas vertebrais se encollan.

Antes eran nenos agora só vellos sentados vendo a vida pasar, esperando que esa grande pedra toque dunha vez o chan para deixar de oír o murmullo que fai a súa caída.

Uns ecépticos e outros pesímistas, os términos non son moi dispares, son un punto marcado a lume no ácido ribonucleico, esa espiral que parece que xira hacía dentro pechandose sobre si mesma.

Estado de medo.
A costitución do Estado de medo no artigo quinto párrafo tres dí:
Os cidadans, mercancías e partes do engranaxe do Estado, están obrigados a permanecer miserables, queda prohibída calquera manifestación fora da gama espectral dos únicos cores permitidos polo estado ,dende o gris ata o negro.

"Son manifestantres violentos, no son niños"

"Son radicales"

"Al pueblo... pan y circo. El pan es caro y el circo se monta en la calle" pero tengan en cuenta que la calle no es suya, es del estado del miedo, el pan no es suyo y es caro.

"Los radicales se atrincheran con libros, gomas de borrar y afilados lápices"

"Los radicales arrojaron chucherías contra las fuerzas recostitullentes de la paz y el orden"

"Ya he dicho que nosotros estamos para controlar los excesos" Ustedes son demasiado libres.

"Procuremos que las aguas vuelvan a su cauce. Moderación y prudencia es lo que le conviene a todos y yo como ministro quiero transmitir un mensaje de prudencia y que la moderación vuelva lo antes posible" Para dicho fin cambiaremos el sistema educativo actual, como hacemos cada 4 u 8 años, así conseguiremos que sean ustedes más dóciles."

"El enemigo portaba libros tan peligrosos como Teo va al cole"




"La culpa no son de los agentes, la culpa es suya. Ellos actuan bajo el mandato del pueblo, ustedes son el pueblo, ustedes eligieron a eses representantes que ahora dictan que ustedes no son quienes para decir nada hasta dentro de 4 años"

"Procuremos que las aguas vuelvan a su cauce. Moderación y prudencia es lo que le conviene a todos y yo como ministro tomaré las medidas oportunas para que el hormigón sea más duro y que ninguna gota sea divergente"



"Tengo seis grapas y una brecha de siete centímetros por defender mis derechos"

"C'est l'histoire d'une société qui tombe et qui au fur et à mesure de sa chute se répète sans cesse pour se rassurer: jusqu'ici tout vas bien , jusqu'ici tout vas bien , jusqu'ici tout vas bien, l'important c'est pas la chute : c'est l'atterrissage."


jueves, 16 de febrero de 2012

Puntos de vista (trail running)


Agora en Galicia , xa temos un número considerable de carreiras de montaña.
A federación parece que espertou do seu letargo, e xa hai un bo circuíto, supoño que será debido ao impacto que supuxo o ano pasado a aparición da empresa-asociación de clubes (non o teño moi claro) chamada Galicia Máxica Trail Aventure, para os máis vagos GMTA. Gracias a esta iniciativa que se implantou moi ben e que está fancendo un gran esforzo o mundo do trail está despegando na terra de Breogán.

Moito corredor vetrano de montaña está molesto en parte por éste repunte, porque é evidente de cando algo se pon de monda ou está en auxa -mellor dito- as cousas tendense a distorsionar.

Aquí entran os puntos de vista, como en todo na vida cada un ten o seu.

Dende que o mundillo do Trail Running está en auxe en Galicia, moitos son os que aparcaron as zapatillas de asfalto e colleron as de montaña, pero o que non aparcaron foi o punto e vista das carreiras.
Lin unha frase no foro máis famoso que "son galgos de asfalto metidos a montaña", creo que queda perfectamente dito pero eu vouno aclarar un pouquiño máis.
Eses "galgos de asfalto" seguen coas vellas costumes, ese afán competitivo insano, esas miradas obsesionadas nos datos proporcionados polos dispositivos de muñeca.
Foi especialamente no trail do galiñeiro que debido a unha "páxara", retrasinme moito e puden vivir nas miñas propias carnes esa "mala visión" das carreiras de montaña, por parte de eses cánidos de asflato.
A súa obsesión era enfermiza, rozaba o irracional, cando ainda levamos tan só uns 10 kilómetos eles estaba maldecindo a todos os deuses do firmamento pola dureza do terreo e a mala media de tempo que levaban con respecto as carreiras que eles soían facer en asfalto.
Que mal punto de vista rapaz.

Para min o trail running é máis "morrer correndo, que correr a morrer" (parafraseando a ser13gio).

Non sei en que páxina foi, nunha destas de tirada nacional, que facía unha pregunta moi complexa que creo que ven a resumir todo isto.

Ti que eres , máis corredor ou máis montañeiro?

Se o referente para facer dita distinción son as carreiras de asfalto puramente ditas, eu sen dúbida son máis montañeiro que corredor.
A min gústame a competición, gústame, sobre todo superarme a min mesmo, tamén me gusta ser compañeiro. Sempre que adianto a alguen anímolle a que me siga que me aguante o ritmo e intento axudarlle.
A miña pouca experiencia no asfalto faime sacar unha conclusión, se te caes o pelotón pasarache por riba, como se fosen formigas africanas dirixindose a batalla., marabunta!!
Cousas que teñen os resvalons é que aprendes moito.
Na miña primeira carreira levaba un calzado un tanto desgastado cousa que propiciou un resvalón de campeonato, despois de tropezar cunha raíz, cando estaba vendo como o chan se acercaba a miña cara, unha man agarroume dun brazo e detubo a miña caíd ano último moneto. "Estas ben? Sí gracias! Pos veña tira diante que vas moi ben". Esto foi na miña primeira carreira de montaña. Dende aquel día quedein enganchado a este deporte, e non precisamente polo resultado en si, se non por todo o que aprendin durante a proba, a capacidade se superación e o compañerísmo.

Esta é a miña visión do trail running :

Miquel Capó, el corredor que no quiso ganar la Isostar Desert Marathon

martes, 3 de enero de 2012

Living the Dream (Camp4Collective)

My Day "Living the Dream" from Camp 4 Collective on Vimeo.



"My quintessential day here in Boulder Colorado.

For most of the last 6 years I've been a traveling vagabond following my passion for rock climbing. This existence involved sleeping outside in wild places, hitching rides, having very little belongings, a drained bank account and some gourmet dumpster diving for food. I climbed everyday and lived my dream.

These days I'm a domesticated man. By most people's standards I'm still living in the ghetto with my 1988 beater car and trailer-like house. Each day I find time to escape to the nearby rock spires and bag a summit. Making this creative short I realized that I still live my dream everyday...! "






Living The Dream 2 from Camp 4 Collective on Vimeo.


"A standard day in the life of the recovery from a few broken vertebrae and a skull fracture. Even though I'm not technically cleared for psychical therapy yet, the time has finally come for some soul therapy."







Soul Surf

Como en todo non hai dúas persoas iguais.
No surf non só hai xente despreciable e egos polas nubes, aínda quedan Soul Surfers.
Que disfrutedes de Kepa Acero:



Kepa Acero from Patagonia Chile on Vimeo.








Aquí a súa web : KEPA

martes, 20 de diciembre de 2011

2011 tick tack 2012 stard

Tibetan Fox - Milo Burcham







George Gurdjieff


1. Fija tu atención en ti mismo, sé consciente en cada instante de lo que piensas, sientes, deseas y haces.
2. Termina siempre lo que comenzaste.
3. Haz lo que estás haciendo lo mejor posible.
4. No te encadenes a nada que a la larga te destruya.
5. Desarrolla tu generosidad sin testigos.
6. Trata a cada persona como si fuera un pariente cercano.
7. Ordena lo que has desordenado.
8. Aprende a recibir, agradece cada don.
9. Cesa de autodefinirte.
10. No mientas ni robes, si lo haces te mientes y te robas a ti mismo.
11. Ayuda a tu prójimo sin hacerlo dependiente.
12. No desees ser imitado.
13. Haz planes de trabajo y cumplelos.
14. No ocupes demasiado espacio.
15. No hagas ruidos ni gestos innecesarios.
16. Si no la tienes, imita la fe.
17. No te dejes impresionar por personalidades fuertes.
18. No te apropies de nada ni de nadie.
19. Reparte equitativamente.
20. No seduzcas.
21. Come y duerme lo estrictamente necesario.
22. No hables de tus problemas personales.
23. No emitas juicios ni cri­ticas cuando desconozcas la mayor parte de los hechos.
24. No establezcas amistades inútiles.
25. No sigas modas.
26. No te vendas.
27. Respeta los contratos que has firmado.
28. Sé puntual.
29. No envidies los bienes o los éxitos del prójimo.
30. Habla sólo lo necesario.
31. No pienses en los beneficios que te va a procurar tu obra.
32. Nunca amenaces.
33. Realiza tus promesas.
34. En una discusión ponte en el lugar del otro.
35. Admite que alguien te supere.
36. No elimines, sino transforma.
37. Vence tus miedos, cada uno de ellos es un deseo que se camufla.
38. Ayuda al otro a ayudarse a si­ mismo.
39. Vence tus antipatí­as y acercate a las personas que deseas rechazar.
40. No actues por reacción a lo que digan bueno o malo de ti.
41. Transforma tu orgullo en dignidad.
42. Transforma tu cólera en creatividad.
43. Transforma tu avaricia en respeto por la belleza.
44. Transforma tu envidia en admiración por los valores del otro.
45. Transforma tu odio en caridad.
46. No te alabes ni te insultes.
47. Trata lo que no te pertenece como si te perteneciera.
48. No te quejes.
49. Desarrolla tu imaginación.
50. No des órdenes sólo por el placer de ser obedecido.
51. Paga los servicios que te dan.
52. No hagas propaganda de tus obras o ideas.
53. No trates de despertar en los otros emociones hacia ti como piedad, admiración, simpatí­a, complicidad.
54. No trates de distinguirte por tu apariencia.
55. Nunca contradigas, sólo calla.
56. No contraigas deudas, adquiere y paga en seguida.
57. Si ofendes a alguien, pi­dele perdón.
58. Si lo has ofendido públicamente, excusate en público.
59. Si te das cuenta de que has dicho algo erróneo, no insistas por orgullo en ese error y desiste de inmediato de tus propósitos.
60. No defiendas tus ideas antiguas sólo por el hecho de que fuiste tú quien las enunció.
61. No conserves objetos inútiles.
62. No te adornes con ideas ajenas.
63. No te fotografíes junto a personajes famosos.
64. No rindas cuentas a nadie, sé tu propio juez.
65. Nunca te definas por lo que posees.
66. Nunca hables de ti sin concederte la posibilidad de cambiar.
67. Acepta que nada es tuyo.
68. Cuando te pregunten tu opinión sobre algo o alguien, di sólo sus cualidades.
69. Cuando te enfermes, en lugar de odiar ese mal considéralo tu maestro.
70. No mires con disimulo, mira fijamente.
71. No olvides a tus muertos, pero dales un sitio limitado que les impida invadir toda tu vida.
72. En el lugar en que habites consagra siempre un sitio a lo sagrado.
73. Cuando realices un servicio no resaltes tus esfuerzos.
74. Si decides trabajar para los otros, hazlo con placer.
75. Si dudas entre hacer y no hacer, arriésgate y haz.
76. No trates de ser todo para tu pareja; admite que busque en otros lo que tú no puedes darle.
77. Cuando alguien tenga su público, no acudas para contradecirlo y robarle la audiencia.
78. Vive de un dinero ganado por ti mismo.
79. No te jactes de aventuras amorosas.
80. No te vanaglories de tus debilidades.
81. Nunca visites a alguien sólo por llenar tu tiempo.
82. Obtén para repartir.
83. Si estás meditando y llega un diablo, pon ese diablo a meditar




Cuanto más piensan que despiertan, más se hunden en el sueño de sus propias divagaciones.








Sleeping under the Saharan stars

>>>>>>>>2012 >>>>>>> caracol caracol

martes, 13 de diciembre de 2011

Rescate na Sima AN -51 (Pirineos Navarros)

Este rescate foi efectuado no 2008.



Un expectacular rescate a 648 metros de profundidade vertical e a 4,5 kilometros da entrada da cova, requireu da coordinación dos equipos españoles de rescate formados polo GREIM (Garda Civil) xuntamente con Gendarmes Franceses, Bombeiros Franceses e Espeleosocorristas Franceses.
3 días tardaron en sacar a víctima belga , interviron un total de 142 personas.

Aquí RECORTE DE PRENSA
Aquí RELATO DUN ESPELEOSOCORRISTA


Video realizado polo GREIM




Todo cun final feliz