"Mi testigo es el cielo vacío"

jueves, 29 de abril de 2010

-----------------------------------------------------------------------

Como montar un negocio, un castelo no aire, e comer unha roda dun coche:





Ergueste pola mañan correndo, colles os trebellos e saes pitando a coller un bus, chegas a zona de esparcimento.

Ergueste pola mañan , colles os trebellos e saes pitando, perdes o autobus, tes que chegar a zona de esparcimento camiñando.

Ergueste unha mañan, miraste ao espello, espupes na pileta, , metes todos os trebellos no coche, chegas a zona de esparcimento preferida, saudas a todo quisqui.

Ergueste pola mañan, xa non te miras ao espello, escupes na pileta, tiras os bártulos no coche e chega a zona de esparcimento.

Ergueste pola mañan metes todo no coche, chegas a zona de esparcimento, mais chea ca nunca.

Ergueste pola mañan cunha dor tremenda de cabeza, chegas a zona de esparcimento, daste conta que é unha praia, o típico, xente flotando no mar, xente cos seus fabulosos coches, crios que deben ser fillos da misma compañia textil patinando pola "carretera".



Un día máis, tanto do mesmo, chegas a praia... os meniños fotocopiados... o tio cabreado... o colega borracho... poste o teu neopreno mollado, maldices a cúpula celestial. Entras na auga, miras para atrás, un formigueiro, xentes con cámaras, intelectuais sentados en sillóns de tercio pelo esgrimindo unha batuta nunha man e noutra unha taza de té, xente gritando, outra tanta tocando cornetas.
A feira xa chegou, unha membrana sonora vibra pregonando nombres e números, sentaste na area.



Unha rompente totalmente diferente a anterior, a fotocopia dun anuncio pasa polo teu lado saudando ao mais puro estilo hawaiano. Furgonetas de luxo, fotocopias de anuncios camiñando, amigos de 5 minutos, fillos únicos e únicos fillos, música pop esponja soando de fondo.

Benvido a industria, sentante en "EL" sillon, colle a túa batuta ,inventate unha historia, é se o rei do micromundo durante 20 minutos cada día.
Se un "valinete" tan cobarde e un "cobarde" tan valiente.



Distante da realidade.

<¿?

viernes, 16 de abril de 2010

Non pudo ser...



Botareite tanto de menos amigo...fostes como un irmán.
R.I.P
Teo 5-06-2003 / 15-04-2010



martes, 30 de marzo de 2010

Viaxes Alternativos









Viaxes alternativos:


Inter-rail

Ciclo turismo grandes rutas Eurovelo


Estes dous puntos, poderían englobar todo o que che ven a mente cando se fala dun viaxe alternativo,entendamonos, alternativos a eses viaxes organizados, circos turísticos e masificacións.
A esencia fundamental destes viaxes é a aventura , a integración do viaxeiro alí por onde vai.



Inter-rail.

Moita xente ten unha idea erronea de que é o inter-rail, nas liñas de abaixo podedes ler un "resumen resumido" de qué é o inter-rail :



O Inte-rail é o viaxe mítico dentro dos viaxes alternativos. Transcorre por toda Europa e Turquia, en tren claro.

O sistema do inter-rail presentase en divisons por zonas , como sae no mapa. O custe do billete vai acorde coas zonas que elixamos para viaxar, non podendo usar este billete inter-rail dentro do teu pais.
A duración do billete inter-rail obscila entre os 5-10 dias ata 1 mes.

O billete inter-rail so é eso, un billete de tren, non inclue aloxamentos nin nada engadido. O billete inter-rail non sirve para todo tipo de trens, para viaxar en trens "especiais" como os de alta velocidade, ou os que confiran unha reserva especial.
Se emprendemos este mítico viaxe, so é necesario portar (en canto a documentación) o DNI, dentro dos paises comunitarios , no resto é necesario o pasaporte.
Case tan importante é ter o carné de alberguista, para poder aceder aos albergues xuvenis, sen el pode que che neguen a entrada.





Aquí tedes moita información moito máis detallada sobre o Inter-rail.


Ciclo turismo grandes rutas Eurovelo

A más famosa gran ruta (GR) para nós é o camiño de Santiago, con todas as súas variantes, pero existen moitísimas rutas ao longo do globo deste tipo.
En europa temos o Eurovelo, un englobado de rutas ciclo turísticas, que van dende o cabo máis austral de europa , en noruega, até o sur de portugal. Para a realización destas rutas, non fai falla estar incripto en ningún organismo nin rexistro, simplemente son rutas previamente cartografadas, talmente como é o camiño de santiago. O eurovelo, podese facer de miles de formas é convinacións, estando as rutas todas enumeradas, e perfectamente marcadas nos mapas oficiais eurovelo. Estas rutas ao estar englobadas nun marco tan amplio dan unha flexibilidade inmensa aos cicliturista para convinalas, ou facer absolutamnete o que se queira, non é nada fixo cun obxectivo, como é o camiño de santiago.





Aquí
tedes toda información totralmente detallada.



Recomendación para albergues: Buscade sempre que teñan esta recomendación, son os mellores albergues.

miércoles, 24 de marzo de 2010

The Drifter

The Drifter





Unha película de Taylor Steele con Rob Machado como principal protagonista.

Trata sobre un cambio de vida dun surfista encasillado na alta competición, coas esixencias que lle fan os patrocinadores, e o mundo da farandula de alto nivel. O esgotamento de esta vida fai que necesite escapar desa rutina e emprender un viaxe en solitario por indonesia, intentando apartarse dos núcleos máis explotados polo surf, e implicandose na vida e costumes dos habitantes locais.

Esta podería ser unha simpnose aproximada da película, The Drifter.

Moitos blogs, páxinas e foros, critican esta película de ser irreal, de estar falseada, de mostrar unha versión ficticia do persoaxe principal, Rob Machado, de explotar comercialmete un esteriotipo mochileiro-aventureiro. Razon se cadra non lles falta, pero o que non se dan de conta esta xente que critica esta película, que so é unha película, non trata unha historia real.
É simplemente o achegamento a unha idea hipotética, que se podería dar en calquer surfista profesional ou non, escapar da rutina ,perderse, vivir na incertudumbre, unha visión un pouco utopica.
O que pode ter lugar a critica, é algun fallo dentro do argumento, fanos creer ao principio da película que Rob Machado viaxa " so" e so cunha taboa e nada máis, pero despois sae cando menos con 3 tablas diferentes e unha guitarra, sinceramente pareceme unha chorrada pero é o único "fallo".
Penso que esta película é bastante critica co mundo do surf de alta competición, ese mundo surfeiro que pretenden vendernos en revistas de 4'50€, cheas de anuncios. Un mundo de luxos, fama, tian en tanguita, e vida de marques. Eu non coñezo ese mundillo e nunca o coñecerei, pero o que se transmite del en revistas, o que podemos ver nós dende fora, un reflexo de vanalidade.

Na primeira parte da película queda totalmente reflexado, ese sofoco en praias ultra masificadas, ese murmullo digno de campionato, sendo un dia calquera... A industrialización do surf, o afán de facer caixa, seguindo patrons de moda diseñados por un gabinete de executivos dende un decimo quinto piso en Pekin.

A segunda parte , refexa un mundo "surferil" máis natural , recorer kilometros pola costa na procura de rompentes, e coñecendo a xentiña que por alí vive, máis aventura, pode ser o que soñemos moitos de nós, perdernos por indonesia nunha furgo recorrendo kilometros e sumerxirnos na cultura que nos rodea.

Se me deran a elexir facer un viaxe, nun luxoso barco e disfrutar das mellores rompentes de indonesia ou recorrer ese mesmo lugar en moto coa tabla como fai Machado no filme non o dudaría, disfrutar da cultura local tanto como das ondas que estes maravillosos sitios nos ofrecen.

A miña valoración sobre a película é positiva, moi recomendable.
Gustanme esa tropa de Free Surfers, Machado, Rasta... Gustame a visión do surf que teñen.





viernes, 19 de marzo de 2010

O PODER DA AMISTADE.


O poder da amistade.




Despois de ver este video, quedache o corpo cunha sensación extraña.







*(visto no blog de axena)


Este é o legado de Iñaki.

SOS Himalaya